พระสมเด็จบางขุนพรหม พิมพ์ฐานแซม
พระสมเด็จวัดบางขุนพรหมส่วนใหญ่จะบรรจุลงในกรุพระเจดีย์วัดใหม่อมตรส ซึ่งในสมัยโบราณการสร้างพระเจดีย์ยังคงใช้ระบบโบราณ คือก่อด้วยอิฐดินเผาโดยรอบ ภายในใช้ไม้เนื้อแข็งที่มีความแข็งแกร่งค้ำยันกำแพงภายในให้แข็งแรง เพราะฉะนั้นเมื่อสร้างพระเจดีย์เสร็จเรียบร้อยแล้ว ภายนอกฉาบปูนทาสีและเปิดช่องระบายอากาศไว้เป็นช่องเล็กๆ เพื่อป้องกันมิให้ภายในพระเจดีย์มีความร้อนจัด ทำให้อากาศขยายตัว ขยายตัวจนดันให้กำแพงพระเจดีย์เกิดร้าวและแตก

ความชื้นภายในกรุพระเจดีย์และเพราะภายในกรุพระเจดีย์ไม่มีอากาศถ่ายเท อากาศจะนิ่งอบอ้าว แคลเซียมหรือหินปูนภายในอากาศจะผสมกับความชื้นภายในกรุพระเจดีย์กลายเป็นหินปูนจับอยู่บนองค์พระ ความหดตัวเพราะความร้อนนี้เอง ทำให้น้ำมันตังอิ๊วที่ผสมอยู่ในมวลสารที่นำมา สร้างองค์พระ กลั่นเป็นเม็ดน้ำมันสีน้ำตาล มากบ้างน้อยบ้างตามธรรมชาติ เมื่อผสมกับหินปูนในอากาศกลายเป็นขี้กรุสีน้ำตาลและแข็งตัวกับหินปูนเราเรียกว่า “คราบกรุสีน้ำตาล” หรือ “ขี้กรุน้ำมันตังอิ๊ว” อันเป็นเอกลักษณ์ของขี้กรุพระสมเด็จวัดบางขุนพรหมที่สำคัญประการหนึ่ง จะเป็นสีน้ำตาลเข้ม มักจะงอกออกมาจากภายในองค์พระ ลักษณะเป็นเม็ดกลมๆ น้อยบ้างมากบ้าง พระสมเด็จฯ บางองค์มีขี้กรุน้ำมันตังอิ๊วงอกออกมาเต็มทั้งองค์จนมองไม่เห็นองค์พระเลย คราบสีน้ำตาลนี้จะมีคุณสมบัติที่แข็งเหมือนหินแต่มีลักษณะที่เหนียว เวลากรอขี้กรุสีน้ำตาลออกจะเห็นเนื้อขี้กรุสีน้ำตาลฝังอยู่ภายในเนื้อเรียกว่า “ขูดไม่หมด” เพราะฉะนั้น พระสมเด็จวัดบางขุนพรหมที่มีความลึกดีเรียบร้อยไม่มีขี้กรุ แต่จะเห็นผิวบางๆ เป็นสีน้ำตาลเข้มฝังอยู่บนผิวขององค์พระ ย่อมหมายถึงองค์พระมีการปอกผิวขี้กรุออกให้ดูเรียบร้อย ในสมัยโบราณพระสมเด็จวัดบางขุนพรหม มักจะมีการโกนหรือขูดขี้กรุออกเพื่อให้ดูลึกและสวยงาม

Writer :Mr.Chanok, Date : 11-11-2018 01:16:49



Counter :14811 [Start : 26/April/2007]